Zdarzenia takie jak to, o którym pisała Jagoda, to zjawisko, którego jesteśmy świadkami coraz częściej. Przerażeni falą rasistowskich ataków poszliśmy na wiec antyrasistowski. Postaliśmy i poskandowaliśmy na mrozie. Większość uczestników to byli mili biali ludzie, którzy raczej nie mieli problemu z powrotem do domu. Zastanawiam się, jak wracały trzy Ormianki. Czy ktoś je zaczepiał? Jak wracał czarnoskóry chłopiec z transparentem i czy czuł się (w miarę) bezpiecznie?

Na powiecową kawę dotarliśmy bez przeszkód — nas nikt nigdy nie zaczepi, bo jesteśmy biali i mówimy po polsku — i przystąpiliśmy do podsumowań. Chodzenie na wiece jest ważne, a transparenty to poważny środek komunikacji. Ale nie czujemy się przygotowani do stawiania oporu rasizmowi w sytuacjach codziennych.

Jak w zasadzie realizować hasło don’t be a bystander?

Na poziomie indywidualnym:

  1. Uważnie słuchaj i zadawaj pytania ludziom, którzy doświadczają rasizmu. Jesteś miłym białym człowiekiem, więc nic nie wiesz o dyskryminacji rasowej, bo jej nie doświadczyłeś. Walkę z rasizmem zacznij od dowiedzenia się jak on wygląda.
  2. Edukacja białych na tle rasowym nie jest obowiązkiem innych grup, więc pracuj nad sobą, czytaj i ucz się.
  3. Wszyscy biali ludzie wychowani w białej kulturze są rasistami. Zaakceptuj swój własny, ukryty rasizm, aby móc go w sobie zwalczać. #allwhitepeoeple #yesallwhitepeople

Na poziomie grupowym:

4. Nie pozwalaj na rasistowskie żarty i komentarze, choćby nie wiem jak “nieszkodliwe”. Jeśli ktoś znajomy (lub nie) powie w twojej obecności coś rasistowskiego, możesz odpowiedzieć na przykład:

to co mówisz jest rasistowskie, może spróbujesz jeszcze raz?; albo

zamiast słowa X, lepiej mówić Y; albo

nie rozumiem, wytłumacz o co ci chodzi?

5. Jeśli jesteś świadkiem agresji na tle rasowym, nie wdawaj się w dyskusję z agresorem. Podejdź do osoby atakowanej i zacznij rozmowę, by nie czuła się sama. W grupie siła.

6. Wspieraj i jeśli możesz, organizuj antyrasistowskie  inicjatywy w twojej dzielnicy lub mieście. To może być udział w wiecach, grupach dyskusyjnych, okolicznościowych imprezach. Wspieraj finansowo lokalne organizacje działające na rzecz uchodźców, antyrasistowskie programy edukacyjne i inicjatywy obywatelskie. Jeśli nie stać cię na to, wspieraj je moralnie — promowanie antyrasistowaskiej imprezy w mediach społecznościowych i podpisywanie petycji online to też ważna forma aktywizmu!

Na poziomie krajowym:

7. Wymagaj od władzy, aby przestrzegała praw człowieka oraz praw konstytucyjnych. Pisz listy i dzwoń do Kancelarii Premiera, do Kancelarii Prezydenta, do posłów i posłanek. Ich obowiązkiem jest to, żeby cię słuchać i z tobą rozmawiać.

8. Głosuj na kandydatów reprezentujących mniejszości rasowe lub na tych, dla których istotne jest aktywne zwalczanie rasizmu. W Polsce mniejszości rasowe są nie tylko dyskryminowane, ale też niedostatecznie reprezentowane w instytucjach władzy na każdym jej poziomie.

Realizując powyższe punkty powtarzaj małą mantrę autorstwa Amandly Stenberg: “what if we loved black people as much as we love black culture? 

Wiemy, że nasza lista ośmiu rad nie jest wyczerpująca, zapraszamy zatem do dzielenia się w komentarzach sugestiami jak zwalczać rasizm w Polsce!


Related Post